Zuwan Sheikh al-Hādi zuwa Ghana da Yadawar Faidah

Bayan Sheikh al-Hādi bn Sidi Mulūd Fāl ya yada ilimi da ruhi a yankin Najeriya, labarinsa ya wuce iyakokin Arewa, ya ketara zuwa Ghana. Wannan tafiya ba ta kasance kawai hijirar malami ba, a’a, ta kasance tafiyar haske wato hasken ma’rifa.

A lokacin, Ghana tana da cibiyoyi masu ruhi na Tijāniyya amma ba ta kai ga zurfin fayḍah (فَيْضَة ambaliyar ruhaniya) kamar yadda aka samu daga gidan Kaolack ba. Saboda haka Allah Ya zabi Shehu al-Hādi a matsayin hanyar watsa wannan haske.

Lokacin da ya isa kasar Ghana, jama’a suka karɓe shi da girmamawa. Ya kafa majalisu na zikiri da karatun jawāhir al-ma‘ānī, yana jawo hankalin mutane zuwa ga sirr al-faidah  wato sirrin da ruhin Sheikh Ibrāhīm Niasse yake rabawa ta cikin salasilarsa.

A cikin ɗaya daga cikin bayt (بيت) nasa, Sheikh al-Hādi ya ce:

سَقَانِي حَبِيبِي كَأْسَ الوِصَالِ، فَغِبْتُ عَنِ العَالَمِينَ بِالْكَمَالِ

“Ma’abocin so na ya bani kofi na haɗuwa (da shi), sai na gushe daga duniya saboda cikakkiyar haɗuwa.”

A nan “كأس الوصال” (kofi na haɗuwa) alama ce ta sirr al-faidah, wanda idan mutum ya sha, ruhinsa yana ɗaukar yanayin fana’ — wato ɓacewa cikin soyayyar Allah. Wannan shi ne abin da sufaye ke kira “al-ghaybah ‘an al-khalq” wato rashin damuwa da halittu saboda nutsuwa cikin Al-Ḥaqq.

Wannan bayt ya karɓu sosai a wajen ‘yan Ghana, har wasu ke rera shi bayan zikiri, suna cewa “Shehu al-Hādi ya bamu kofi na ma’rifa.”

Sheikh al-Hādi ya kuma kafa makarantu da ɗalibai, ciki har da waɗanda suka ci gaba da yada faidah har zuwa yau. Wasu daga cikinsu sun zamo wakilan Kaolack a Ghana, suna haɗa al’umma da gidan Sheikh Ibrāhīm Niasse.

إِذَا جَاءَ نُورُ الْحَبِيبِ فِي الْفُؤَادِ، أَضَاءَ السِّرُّ وَزَالَ السَّوَادُ

“Idan hasken Ma’abocin so ya shiga zuciya, asiri yana yin haske, duhu ya shuɗe.”

Wannan bayt yana nuni da cewa idan nūr al-ḥabīb (haske na Ma’abocin so, wato Annabi ﷺ) ya bayyana cikin zuciyar salik (mai tafiya a hanya), to sirruhu — wato ɓangaren asirin ruhinsa — yana yin haske. Wannan shi ne sirrin tajallī da ake samu ta hanyar maula da zikiri mai zurfi.

Sheikh al-Hādi ya kasance yana amfani da irin wannan kalmomi wajen ilmantarwa, ba kawai don fasaha ba amma don nuni da tasirin faidah a cikin ruhin mutum.

Yayin da ya ci gaba da zama a Ghana, aka san shi da suna “Shehu Mai Bayt”, saboda waƙoƙinsa masu ma’anar ruhi.

Wani ɗalibi daga Tamale ya riwaya cewa, “Idan Shehu ya karanta bayt ɗaya, muna jin kamar ana saukar rahma a cikin majalisa.”

Shehu al-Hādi ya bar gagarumar gadon ruhi a Ghana, wanda har yanzu ake bin sawunsa ta hanyar zikiri, waƙoƙi, da karatun Rimāḥ da Jawāhir al-Ma‘ānī.

Kamar yadda yake cewa a cikin bayt (بيت) na ƙarshe da aka sani daga gare shi:

مَن ذَاقَ طَعْمَ الْفَيْضِ لَا يَرْجِعُ، وَلَوْ مَاتَ فَالْعِشْقُ لَا يُقْطَعُ

“Duk wanda ya ɗanɗani ɗanɗanon faidah, baya komawa baya  ko ya mutu, soyayyar ba ta yankewa.”

Wannan ya nuna cewa duk wanda ya taɓa shan ka’s al-ma‘rifah (kofi na ma’rifa), ba zai iya komawa cikin jahilci ba. Soyayyar Allah tana zama jini a jiki har bayan mutuwa. Wannan shine “sirrin rayayyen ruhin Dariqah” da ka taɓa ambata, zikiri da yabo ne suke raya ruhin Dariqah.